زمامدار ,کتاب ,افلاطوناز لحاظ تاریخی ،کهنترین پژوهشها در زمینه ارتباطات سیاسی ،متعلق به اندیشمندان یونان باستان است که گورجیاس اثرمعروف افلاطون در راس آنها قرار دارد.این کتاب که افلاطون ،نام یک سوفیست رابرآن نهاده است ،در باره فن سخنوری برای دستیابی به قدرت نوشته شده است .افلاطون این موضوع را باقلمی نقادانه مورد بررسی قرار داده است .اثر دیگر به نام ریطویقا متعلق به ارسطو ،پژوهشی است در زمینه فن بیان که میتوان آن را مترادف ارتباط دانست .کتاب معروف دیگر ،تحت عنوان (شاهزاده)متعلق به ماکیاول است .اودر این کتاب ،با واقع بینی خاصی به تشریح قدرتهای سیاسی وچگونگی حفظ آن پرداخته است .ماکیاول معتقد است که (زمامدار اگر بخواهد باقی بماند  وموفق باشد ،نباید از شرارت بترسد واز آن احتزازکند ،زیرا بدون شرارت ،حفظ حکومت ممکن نیست .هیچ معیاری جز موفقیت زمامدار وافزایش قدرت او وجود ندارد .زمامدار برای نیل به حفظ آن مجاز است به هر عملی از زور وحیله وغدر وخیانت وتقلب ونقض عهد دست زند)

منبع اصلی مطلب : معماران ارتباطات شهری
برچسب ها : زمامدار ,کتاب ,افلاطون
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

آینا گروه : نگرشی تاریخی پیرامون ارتباطات سیاسی (قسمت اول)